از ۱ مه ۲۰۲۶ اجارهٔ خانه از صاحبخانهٔ خصوصی در انگلستان با قانون حقوق مستأجران (Renters’ Rights Act) عوض شده است. قراردادها دیگر تاریخ پایان ندارند و ماه‌به‌ماه ادامه پیدا می‌کنند، صاحبخانه نمی‌تواند بدون دلیل قانونی شما را بیرون کند و پیش از امضای قرارداد نمی‌تواند اجارهٔ پیش‌پرداخت بگیرد. بعد از امضا هم حداکثر یک ماه اجاره را می‌شود جلوتر خواست.

آخرین بررسی: ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۶

این راهنما برای چه کسی است؟

  • برای کسی که از صاحبخانهٔ خصوصی در انگلستان خانه یا اتاق اجاره می‌کند و صاحبخانه در همان خانه زندگی نمی‌کند. به این نوع قرارداد «اجارهٔ دوره‌ای تضمین‌شده» (Assured Periodic Tenancy) می‌گویند.
  • همهٔ قراردادهای قدیمی از نوع Assured Shorthold روز ۱ مه ۲۰۲۶ خودبه‌خود به این نوع تبدیل شدند و تاریخ پایانشان دیگر اعتبار ندارد. لازم نیست قرارداد تازه امضا کنید.
  • اگر با صاحبخانه در یک خانه زندگی می‌کنید و آشپزخانه یا حمام مشترک دارید (مستأجر هم‌خانه یا Lodger)، یا در خوابگاه دانشجویی، خانهٔ شورای محلی یا انجمن مسکن (Housing Association) هستید، قوانین دیگری دارید.
  • این قانون فقط برای انگلستان است. اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی قوانین خودشان را دارند (پایین صفحه را ببینید).

جزئیات در خلاصهٔ رسمی قانون حقوق مستأجران برای مستأجرها آمده است.

قدم‌به‌قدم: از پیدا کردن خانه تا تحویل کلید

قدم ۱: خانه پیدا کنید و به قیمت آگهی دقت کنید

  • هر آگهی کتبی، از جمله آگهی اینترنتی، پست شبکه‌های اجتماعی، ایمیل یا پیامک، باید یک مبلغ مشخص برای اجاره داشته باشد، نه یک بازهٔ قیمت.
  • صاحبخانه یا بنگاه نمی‌تواند شما را تشویق کند که بیشتر از قیمت آگهی پیشنهاد بدهید و نمی‌تواند پیشنهاد بالاتر را قبول کند.
  • صاحبخانه نمی‌تواند فقط به این دلیل که بچه دارید یا کمک‌هزینهٔ دولتی (Benefits) مثل یونیورسال کردیت (Universal Credit) می‌گیرید، خانه را به شما اجاره ندهد.

منبع: صفحهٔ ممنوعیت مزایده روی اجاره در gov.uk.

قدم ۲: خانه را ببینید و مراقب کلاهبرداری باشید

پیش از دیدن خانه، پولی نفرستید. اگر کسی می‌گوید خارج از کشور است و نمی‌تواند خانه را نشان بدهد، یا قیمت خیلی کمتر از خانه‌های مشابه است، احتیاط کنید.

قدم ۳: بیعانهٔ رزرو (Holding Deposit) بدهید

طبق راهنمای رسمی قانون هزینه‌های مستأجر:

  • بیعانهٔ رزرو حداکثر معادل اجارهٔ یک هفته است.
  • صاحبخانه می‌تواند آن را ۱۵ روز نگه دارد، مگر اینکه کتبی مدت دیگری توافق کرده باشید.
  • پول را باید پس بگیرید، مگر اینکه اطلاعات نادرست داده باشید، خودتان منصرف شده باشید، به درخواست مدارک جواب نداده باشید یا در بررسی اجازهٔ اجاره (Right to Rent) رد شده باشید.
  • اگر صاحبخانه بیعانه را نگه دارد، باید ظرف ۷ روز کتبی دلیلش را بگوید. اگر پس می‌دهد، باید ظرف ۷ روز پس بدهد یا با توافق شما جزو اجارهٔ اول یا ودیعه حساب کند.
  • قبل از پرداخت بیعانه، قرارداد را بخوانید و یک نسخه از آن را نگه دارید.

قدم ۴: اجازهٔ اجاره (Right to Rent) را ثابت کنید

در انگلستان صاحبخانه باید پیش از شروع اجاره بررسی کند که همهٔ بزرگسالانی که در خانه زندگی می‌کنند اجازهٔ اجاره دارند.

  • شهروندان بریتانیا و ایرلند پاسپورت نشان می‌دهند.
  • اگر ایویزا (eVisa) دارید، باید شیر کد (Share Code) مخصوص اجاره بگیرید و همراه تاریخ تولدتان به صاحبخانه بدهید. راهنما در صفحهٔ اثبات اجازهٔ اجاره است.
  • اگر مدارکتان دست وزارت کشور (Home Office) است، شمارهٔ پروندهٔ وزارت کشور را به صاحبخانه بدهید تا از سرویس بررسی صاحبخانه استعلام کند.
  • صاحبخانه نباید به خاطر ملیت با شما تبعیض قائل شود و باید اجازه بدهد اجازهٔ اجاره‌تان را ثابت کنید.

این بخش فقط اطلاعات عمومی است و مشاورهٔ مهاجرتی نیست. اگر دربارهٔ وضعیت اقامت یا اجازهٔ اجارهٔ خودتان سؤال دارید، با مشاوری که زیر نظر سازمان مشاورهٔ مهاجرت (Immigration Advice Authority، نام قبلی OISC) کار می‌کند صحبت کنید: [فهرست رسمی مشاوران مهاجرت](https://www.gov.uk/find-an-immigration-adviser).

قدم ۵: قرارداد را امضا کنید و فقط پرداخت‌های مجاز را بدهید

  • پیش از امضای قرارداد، صاحبخانه نمی‌تواند هیچ اجاره‌ای بخواهد یا قبول کند.
  • بعد از امضا، حداکثر اجارهٔ یک ماه را می‌تواند جلوتر بخواهد. پس دیگر کسی نمی‌تواند از تازه‌واردها اجارهٔ ۶ ماه یا یک سال را یک‌جا بگیرد.
  • ودیعه (Deposit) حداکثر اجارهٔ ۵ هفته است، اگر اجارهٔ سالانه کمتر از ۵۰٬۰۰۰ پوند باشد، و اجارهٔ ۶ هفته، اگر بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ پوند باشد.
  • هزینهٔ بررسی سابقه، چک اعتباری و کارهای اداری را نباید از شما بگیرند. اگر خودتان تغییری در قرارداد بخواهید، مثلاً اضافه کردن یک نفر، حداکثر ۵۰ پوند یا هزینهٔ واقعی بیشتر با مدرک از شما می‌گیرند.
  • اگر اجاره حداقل ۲ هفته عقب بیفتد، سود دیرکرد حداکثر ۳ درصد بالاتر از نرخ بهرهٔ پایهٔ بانک انگلستان است.
  • اگر قرارداد کتبی نمی‌دهند، صاحبخانه باید شرایط اصلی اجاره را کتبی به شما بدهد.

منبع: راهنمای قانون هزینه‌های مستأجر و خلاصهٔ قانون حقوق مستأجران، بررسی‌شده در سپتامبر ۲۰۲۶.

قدم ۶: مطمئن شوید ودیعه‌تان ثبت شده است

طبق صفحهٔ حفاظت از ودیعه، صاحبخانه یا بنگاه باید ظرف ۳۰ روز ودیعه را در یکی از طرح‌های رسمی حفاظت از ودیعه بگذارد: Deposit Protection Service، MyDeposits یا Tenancy Deposit Scheme. در همین ۳۰ روز هم باید اطلاعاتی مثل اسم طرح، مبلغ و راه پس گرفتن ودیعه را به شما بدهد.

  • اگر مطمئن نیستید ودیعه ثبت شده، مستقیم از همین طرح‌ها بپرسید.
  • اگر ثبت نشده باشد، می‌توانید به دادگاه محلی (County Court) شکایت کنید. هزینهٔ این شکایت ۳۸۷ پوند است که اگر برنده شوید از صاحبخانه پس می‌گیرید، و دادگاه می‌تواند صاحبخانه را به پرداخت تا ۳ برابر ودیعه محکوم کند. پیش از شکایت مشاورهٔ حقوقی بگیرید.
  • آخر اجاره، صاحبخانه باید ظرف ۱۰ روز بعد از توافق دربارهٔ مبلغ، ودیعه را پس بدهد. اگر اختلاف دارید، طرح حفاظت از ودیعه خدمات حل اختلاف رایگان دارد.

قدم ۷: در طول اجاره، حقوقتان را بشناسید

  • تعمیر ساختمان، لوله‌کشی، دستشویی و حمام، گرمایش و آب گرم، وسایل گازی و سیم‌کشی برق همیشه با صاحبخانه است. صاحبخانه باید هر سال بازرسی ایمنی گاز انجام بدهد و گزارشش را به شما بدهد، در هر طبقه آلارم دود نصب کند و گواهی مصرف انرژی (EPC) را به شما نشان بدهد.
  • اگر خانه تعمیر لازم دارد یا کپک زده، فوراً به صاحبخانه خبر بدهید. اگر تعمیر انجام نشد، با بخش بهداشت محیط (Environmental Health) شورای محلی تماس بگیرید. منبع: صفحهٔ تعمیرات در gov.uk.
  • حتی وقتی تعمیر انجام نشده، اجاره را قطع نکنید. gov.uk صریح می‌گوید در این مدت باید اجاره را بپردازید. عقب افتادن اجاره می‌تواند به تخلیه ختم شود.
  • صاحبخانه برای بازدید یا تعمیر باید دست‌کم ۲۴ ساعت قبل خبر بدهد و در ساعت مناسب بیاید، مگر در شرایط اضطراری.
  • افزایش اجاره فقط سالی یک بار و نه در ۱۲ ماه اول مجاز است. صاحبخانه باید با فرم رسمی 4A و دست‌کم ۲ ماه زودتر خبر بدهد. اگر افزایش بیشتر از اجارهٔ عادی بازار باشد، می‌توانید به دادگاه تخصصی مسکن (First-tier Tribunal) اعتراض کنید. منبع: صفحهٔ افزایش اجاره.
  • می‌توانید برای نگه داشتن حیوان خانگی درخواست بدهید. صاحبخانه باید درخواست را بررسی کند و اگر رد کرد، دلیلش را بگوید.

قدم ۸: پایان اجاره، از طرف شما یا صاحبخانه

اگر خودتان می‌خواهید بروید:

  • باید ۲ ماه زودتر کتبی خبر بدهید. نامه، ایمیل یا پیامک قبول است. تاریخ پیام باید روز سررسید اجاره یا یک روز قبل از آن باشد.
  • در این ۲ ماه باید اجاره را بپردازید. اگر صاحبخانه کتبی موافقت کند، زودتر هم می‌شود رفت.

اگر صاحبخانه می‌خواهد شما بروید:

  • تخلیهٔ «بدون دلیل» با اخطاریهٔ Section 21 از ۱ مه ۲۰۲۶ دیگر ممکن نیست، حتی اگر در قراردادتان نوشته شده باشد.
  • صاحبخانه باید یکی از دلیل‌های قانونی را بیاورد و فرم درست را با مهلت کافی بدهد. مهلت معمولاً ۴ ماه است، ولی برای بعضی دلیل‌ها کوتاه‌تر است.
  • برای فروش خانه یا زندگی خودش یا خانواده‌اش در خانه، باید ۴ ماه مهلت بدهد و این مهلت نمی‌تواند پیش از پایان ۱۲ ماه اول اجاره تمام شود.
  • برای بدهی اجاره، مهلت ۴ هفته است. دادگاه وقتی حتماً حکم تخلیه می‌دهد که هم روز اخطار و هم روز دادگاه دست‌کم ۳ ماه اجاره (یا ۱۳ هفته برای اجارهٔ هفتگی) بدهکار باشید. اگر این بدهی فقط به خاطر پرداخت نشدن سهم مسکن یونیورسال کردیت باشد، حساب نمی‌شود.
  • اخطاریه، حکم دادگاه نیست. اگر در پایان مهلت نرفتید، صاحبخانه باید از دادگاه حکم تخلیه (Possession Order) بگیرد و بعد برای مأمور اجرا (Bailiff) درخواست بدهد. اگر صاحبخانه بدون این مراحل شما را بیرون کند یا اذیتتان کند، ممکن است مرتکب تخلیهٔ غیرقانونی یا آزار شده باشد.
  • به محض گرفتن اخطاریه، از خدمات رایگان مشاورهٔ حقوقی برای جلوگیری از از دست دادن خانه کمک بگیرید و به بخش مسکن شورای محلی خبر بدهید.

منبع: صفحهٔ تخلیه در انگلستان و راهنمای دلیل‌های قانونی تخلیه.

خلاصهٔ سقف پرداخت‌ها در انگلستان (از ۱ مه ۲۰۲۶)

  • بیعانهٔ رزرو: حداکثر اجارهٔ یک هفته.
  • اجاره پیش از امضای قرارداد: ممنوع.
  • اجارهٔ پیش‌پرداخت بعد از امضا: حداکثر یک ماه.
  • ودیعه: حداکثر ۵ هفته (اجارهٔ سالانهٔ زیر ۵۰٬۰۰۰ پوند) یا ۶ هفته (۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ پوند).
  • هزینهٔ تغییر قرارداد به درخواست شما: ۵۰ پوند یا هزینهٔ واقعی بیشتر با مدرک.
  • هزینهٔ بررسی سابقه، چک اعتباری و کارهای اداری: ممنوع.

اشتباه‌های رایج

  • پرداخت چند ماه اجاره پیش از امضای قرارداد برای اینکه خانه را از دست ندهید. این کار دیگر مجاز نیست.
  • ترک خانه به محض گرفتن اخطاریه. اخطاریه حکم دادگاه نیست.
  • قبول کردن افزایش اجاره‌ای که با پیامک یا تلفن اعلام شده، بدون فرم 4A.
  • ندادن اجاره به خاطر تعمیر نشدن خانه. این کار شما را در خطر تخلیه قرار می‌دهد.
  • مطمئن نشدن از ثبت ودیعه در ۳۰ روز اول.
  • خبر دادن شفاهی برای رفتن. خبر باید کتبی و با ۲ ماه مهلت باشد.

برای تازه‌واردها

بسیاری از تازه‌واردها سابقهٔ اعتباری در بریتانیا یا ضامن ندارند. سقف یک‌ماهه برای اجارهٔ پیش‌پرداخت در این وضعیت کمک بزرگی است. اگر نمی‌توانید ودیعه را بدهید، از شورای محلی بپرسید که شامل طرح‌های ضمانت اجاره یا ودیعه می‌شوید یا نه. اگر یونیورسال کردیت یا کمک‌هزینهٔ مسکن (Housing Benefit) می‌گیرید، دربارهٔ کمک‌هزینهٔ اختیاری مسکن (Discretionary Housing Payment) هم بپرسید. شورای محلی را از صفحهٔ پیدا کردن شورای محلی پیدا کنید.

تفاوت انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی

  • انگلستان: همهٔ این راهنما دربارهٔ انگلستان است. بررسی اجازهٔ اجاره هم فقط در انگلستان انجام می‌شود.
  • اسکاتلند: قرارداد رایج «اجارهٔ مسکونی خصوصی» (Private Residential Tenancy) است و قوانین جداگانه‌ای دارد که بعضی‌هایشان در ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ عوض می‌شوند. صفحهٔ اجارهٔ خصوصی در gov.scot را ببینید.
  • ولز: قانون ولز به مستأجر «دارندهٔ قرارداد» (Contract Holder) و به قرارداد «قرارداد سکونت» (Occupation Contract) می‌گوید. راهنمای مستأجران در gov.wales را ببینید.
  • ایرلند شمالی: قوانین و طرح‌های ودیعهٔ خودش را دارد. صفحهٔ اجارهٔ خصوصی در nidirect را ببینید.

لینک‌های رسمی