دادههای جدید Ucas نشان میدهد شمار دانشجویانی که در انگلستان قصد دارند هنگام تحصیل در دانشگاه در خانه بمانند، بهطور چشمگیری افزایش یافته است. این روند در آستانه آغاز سال تحصیلی در سپتامبر و اکتبر، نشانه فشار فزاینده هزینههای دانشگاه و مسکن بر دانشجویان است.
افزایش اقامت در خانه برای بسیاری از دانشجویان انتخابی داوطلبانه نیست. این فشار در میان دانشجویان مناطق محروم انگلستان شدیدتر است و سهم بیشتری از آنها انتظار دارند هنگام تحصیل در خانه زندگی کنند؛ در مناطق کممحرومتر، این سهم اندکی کمتر از یکپنجم است.
بازار اجاره دانشجویی یکی از عوامل اصلی این وضعیت بهشمار میرود. هزینه اقامت پایه در بسیاری از شهرهای خارج از لندن نیز اکنون به بیش از ۱۰ هزار پوند در سال رسیده است. همزمان، کیفیت بخشی از خانههای اجارهای کاهش یافته و مشکلاتی مانند نم و موش به تجربهای عادی برای برخی دانشجویان تبدیل شده است.
مطالعه National Union of Students نشان داده است که تقریباً نیمی از دانشجویان با کپک در محل زندگی خود روبهرو هستند. افزایش اجارهها و شرایط نامناسب مسکن باعث شده بسیاری از دانشجویان ماندن در خانه را تنها گزینه ممکن بدانند.
زندگی در خانه میتواند پیامدهای اجتماعی و روانی داشته باشد. کمبود فضای شخصی و درگیری خانوادگی ممکن است سلامت روان دانشجویان را تضعیف کند. دانشجویانی که از خانه رفتوآمد میکنند، همچنین ممکن است از فرصتهای اجتماعی، فرهنگی و دوستیهای شکلگرفته در دانشگاه و خوابگاهها دور بمانند. برای دانشجویانی که رابطه دشواری با والدین خود دارند، پرداخت اجارههای سنگین گاهی تنها راه حفظ فاصلهای سالم است.
Renters’ Rights Act در ماههای اخیر حمایت بیشتری از مستأجران فراهم کرده است. این قانون امکان پایاندادن زودتر به قرارداد اجاره را تقویت کرده؛ تغییری که برای دانشجویانی که دیگر نمیتوانند در اتاق خود بمانند، اهمیت دارد. بااینحال، پیشنهادهای مطرحشده شامل کنترل اجارهبها، کاهش وابستگی به بازار خصوصی و سرمایهگذاری در مجتمعهای مقرونبهصرفه و ویژه دانشجویان است.
برای دانشجویان انگلستان، افزایش هزینه اقامت به این معناست که ماندن در خانه در سال تحصیلی پیشرو برای شمار بیشتری به واقعیتی اقتصادی تبدیل میشود، نه صرفاً یک ترجیح شخصی. Renters’ Rights Act بخشی از حمایتهای قانونی را تغییر داده، اما هزینه مسکن همچنان عامل تعیینکننده محل زندگی بسیاری از دانشجویان است.
منبع: The Guardian
