Jo Hooper پس از رسیدن به شغل رؤیایی خود در ۳۰سالگی، یک سال بعد با فرسودگی شغلی روبه‌رو شد و در فاصله یک سال دو بار دچار فروپاشی روانی شد. Jo Hooper که اکنون ۳۹ ساله است و در Penarth در Vale of Glamorgan زندگی می‌کند، پس از این تجربه از حرفه خود کناره گرفت.

سازمان جهانی بهداشت، فرسودگی شغلی را حالتی ناشی از خستگی جسمی و عاطفی می‌داند. این سازمان فرسودگی شغلی را بیماری یا اختلال سلامت روانی محسوب نمی‌کند. Public Health Wales می‌گوید فرسودگی شغلی با استرس تفاوت دارد، هرچند هر دو می‌توانند در نتیجه فشار طولانی‌مدت ایجاد شوند.

Jo Hooper در دهه ۲۰ زندگی خود با قبول ساعت‌های کاری طولانی، پاسخ مثبت به همه درخواست‌ها و پذیرفتن مسئولیت‌های اضافی، از جمله رساندن فرزندان رئیسش به مدرسه، به سمت مدیریت ارتباطات پیش رفت. او گفت همان ویژگی‌هایی که باعث ترفیع افراد می‌شوند، مانند کمال‌گرایی و تلاش بیش از حد، ممکن است خطر فرسودگی شغلی را هم افزایش دهند.

Jo Hooper در دوره فرسودگی شغلی به‌سختی می‌خوابید، هنگام مسواک‌زدن احساس بیماری داشت و در تصمیم‌گیری مشکل پیدا کرده بود. او این وضعیت را مانند تغییر ناگهانی عملکرد مغزش توصیف کرد. Jo Hooper بعدتر به اضطراب و افسردگی مبتلا تشخیص داده شد.

Amy Davies از Public Health Wales گفت استرس می‌تواند مانند غرق‌شدن احساس شود، اما فرسودگی شغلی شبیه زمانی است که دیگر چیزی برای شناکردن باقی نمانده باشد. Dr Jill Williams نیز تأکید کرد این مشکل فقط به محیط کار محدود نیست و ممکن است در میان مراقبان، دانشجویان و افراد دارای مسئولیت‌های مستمر و demanding ایجاد شود.

فرسودگی شغلی ممکن است با تعطیلات موقتاً بهتر شود، اما کارشناسان می‌گویند استراحت به‌تنهایی کافی نیست و باید شرایطی که فشار را ایجاد کرده تغییر کند. Health and Safety Executive اعلام کرده است کارفرمایان در بریتانیا وظیفه قانونی دارند عوامل خطرزای استرس ناشی از کار را ارزیابی و مدیریت کنند.

برای افراد شاغل در بریتانیا، نتیجه عملی این است که بازگشت به همان الگوی کاری پس از یک دوره استراحت ممکن است مشکل را تکرار کند. Health and Safety Executive از کارفرمایان می‌خواهد خطرهای مرتبط با استرس کاری را مدیریت کنند و دولت ولز نیز با کارفرمایان و اتحادیه‌ها برای کاهش فشار و تقویت حمایت‌های سلامت روان همکاری می‌کند.

منبع: BBC News