در ماه سپتامبر، بهجای تلاش برای بهترشدن همزمان در کار، روابط و زندگی شخصی، میتوان سرعت روزمره را کاهش داد. Heejung Chung، استاد کار و اشتغال در King’s College London، میگوید فرهنگ «بهینهسازی» انتظاراتی جمعی ایجاد کرده است؛ انتظاراتی که افراد را به انجامدادن همه کارها، بهویژه زنان، سوق میدهد و میتواند به فرسودگی منجر شود.
یکی از راههای ساده برای آهستهترکردن زندگی، گفتوگوی کوتاه با افراد ناآشناست؛ برای مثال در ایستگاه اتوبوس یا هنگام خرید قهوه. Dr Gillian Sandstrom میگوید پژوهشها نشان میدهند گفتوگوهای کوتاه با غریبهها خلقوخو را بهتر میکنند، توجه به محیط اطراف را افزایش میدهند و باعث میشوند افراد احساس کنند زمان بیشتری در اختیار دارند.
راه دیگر، راهرفتن با سرعت فرد همراه است. Sarah Hodges از Headspace پیشنهاد میکند هنگام راهرفتن با کودک، سالمند یا سگ، بهجای عجلهکردن اجازه دهید آنها سرعت را تعیین کنند. Prof Mark Williams از Oxford Mindfulness Foundation نیز راهرفتن با قامت صافتر را توصیه میکند؛ تغییری که میتواند بر احساس فرد اثر مثبت بگذارد.
والدین لازم نیست هر لحظه برای کودک برنامهای سرگرمکننده داشته باشند. Stephanie O’Dea، نویسنده کتاب Slow Living: Cultivating a Life of Purpose in a Hustle-Driven World، میگوید بیحوصلگی بخشی از تجربه انسانی است و میتواند زمینهساز خلاقیت، تخیل و استقلال باشد. Dr Maral Amani پیشنهاد میکند والدین بهسرعت مشکل را حل نکنند و با اطمینان به کودک اجازه دهند راهی برای سرگرمشدن پیدا کند.
فعالیتهایی که هدفی جز لذت ندارند، مانند خطخطیکردن، گوشدادن به موسیقی یا بازی با کودک، به فاصلهگرفتن از فشار دائمی بهرهوری کمک میکنند. در محل کار نیز پس از پایان هر کار، چند نفس آرام یا یک وقفه کوتاه میتواند مفید باشد. Claudia Hammond میگوید وقفههای دو دقیقهای در هر ساعت برای خلقوخو، تمرکز و بهرهوری سودمند هستند.
در عمل، «سپتامبر آهسته» به معنای افزودن برنامهای تازه نیست؛ بلکه شامل گفتوگوی کوتاه، استراحت پس از کار، پذیرفتن بیحوصلگی کودک و اختصاصدادن زمان به فعالیتهای لذتبخش است. این رویکرد میتواند فشار روزمره را کاهش دهد و فرصت بیشتری برای توجه به محیط، دوستان و لحظههای عادی زندگی ایجاد کند.
منبع: The Guardian
