اجرای منطقه کمانتشار بسیار پایین یا Ulez در لندن، از نگاه چند نویسنده نامههای منتشرشده، به کاهش چشمگیر آلودگی هوا کمک کرده و میتواند الگویی برای دیگر شهرهای بریتانیا باشد. این نویسندگان همچنین خواستار توجه بیشتر به کیفیت هوای مدارس و پیامدهای آلودگی برای سلامت عمومی شدهاند.
Lorna Henderson از Newcastle upon Tyne پیشنهاد کرده است که این رویکرد در همه شهرهای بریتانیا گسترش پیدا کند تا از جان مردم محافظت شود. Lorna Henderson همچنین پرسیده است که چرا Ofsted یا Department for Education کیفیت هوای مدارس را بهطور منظم بررسی نمیکنند و دادههای مربوط به هر مدرسه را در اختیار والدین قرار نمیدهند.
George Coleby از Worthing در West Sussex، از Sadiq Khan بهدلیل پیشبرد Ulez دفاع کرده است. George Coleby میگوید این طرح نشان داده است که سیاستمداران میتوانند در برابر مخالفتهای پرصدا و منافع کوتاهمدت، از اقداماتی برای حفاظت از کل جمعیت حمایت کنند. او موضوع آلودگی هوا را در چارچوب تهدیدهای ناشی از تغییرات اقلیمی نیز قرار داده است.
Leonard Neamtu از Bucharest در Romania، Ulez را اقدامی برای مقابله همزمان با تراکم ترافیک، انتشار آلایندهها و آلودگی صوتی دانسته است. Leonard Neamtu همچنین به ایجاد فضای بیشتر برای عابران پیاده و دوچرخهسواران اشاره کرده و خواستار خیابانهای سازگارتر با دوچرخه، محلههای کمترافیک، درختان بیشتر و حملونقل عمومی بهتر شده است. او Paris را نمونهای از شهری دانسته که با اقدامات مشابه تغییر کرده است.
نامههای منتشرشده نشان میدهند که Ulez در لندن برای حامیان خود فقط یک سیاست ترافیکی نیست و به موضوع سلامت عمومی، تغییرات اقلیمی و شکل استفاده از فضای شهری ارتباط پیدا کرده است. پیشنهاد گسترش چنین اقداماتی به شهرهای دیگر و نصب نمایشگرهای کیفیت هوا در مدارس، اکنون بهعنوان بخشی از همین بحث مطرح شده است.
برای ساکنان بریتانیا، این نامهها خواستار تغییر فوری یک قانون یا اعلام اجرای طرح تازهای نیستند؛ بلکه بر گسترش تجربه Ulez لندن، انتشار دادههای کیفیت هوای مدارس و سرمایهگذاری بیشتر در خیابانهای کمترافیک و حملونقل عمومی تأکید دارند.
منبع: The Guardian
