در بریتانیا، کارفرما می‌تواند در مصاحبه شغلی درباره حقوق فعلی یا انتظار مالی متقاضی سؤال کند، اما متقاضی مجبور نیست حقوق فعلی خود را اعلام کند. Louise Rudd، مشاور ارشد در Acas، می‌گوید مقرراتی برای منع این پرسش‌ها وجود ندارد و کارفرمایان باید در صورت طرح سؤال، آن را از همه متقاضیان به شکل یکسان بپرسند.
قوانین استخدامی بریتانیا تبعیض بر اساس ویژگی‌های حمایت‌شده را ممنوع می‌کند. این ویژگی‌ها شامل سن، معلولیت، تغییر جنسیت، ازدواج و شراکت مدنی، بارداری و زایمان، نژاد، دین یا باور، جنسیت و گرایش جنسی است. با این حال، پرسش درباره حقوق فعلی یا انتظار مالی به‌خودی‌خود ممنوع نیست.
کمپین #EndSalaryHistory چند سال پیش از کارفرمایان خواست درباره حقوق شغل قبلی افراد سؤال نکنند. The Fawcett Society هشدار داده بود که این پرسش می‌تواند نابرابری‌های قدیمی در پرداخت را بر اساس جنسیت، نژاد و معلولیت حفظ کند. به گفته این نهاد، تکیه بر حقوق قبلی ممکن است به‌جای مهارت، تجربه و عملکرد، ارزش ادراک‌شده فرد و توانایی مذاکره او را مبنای تعیین حقوق قرار دهد.
Recruitment and Employment Confederation نیز از توقف این نوع پرسش‌ها حمایت کرده است. در اتحادیه اروپا، قوانین جدیدی در حال اجراست که پرسش درباره سابقه حقوقی متقاضیان را برای کارفرمایان ممنوع می‌کند؛ اما چنین ممنوعیتی در برنامه‌های Cabinet Office برای بریتانیا دیده نمی‌شود.
متقاضی می‌تواند در صورت تمایل حقوق فعلی خود را اعلام کند، اما گزینه‌های دیگری هم دارد. Louise Rudd پیشنهاد می‌کند افراد درباره حقوق مورد انتظارشان صحبت کنند یا نشان دهند از بازه حقوقی آن شغل اطلاع دارند. شرکت‌های کاریابی نیز توصیه می‌کنند متقاضیان بر مهارت‌ها، تجربه و ارزشی که برای سازمان ایجاد می‌کنند تمرکز کنند و از دروغ‌گفتن درباره حقوق فعلی پرهیز کنند.
در عمل، متقاضیان شغل در بریتانیا می‌توانند از اعلام حقوق فعلی خودداری کنند و درباره حقوق مورد انتظار یا نرخ رایج بازار برای آن نقش صحبت کنند. آماده‌بودن درباره مهارت‌ها، تجربه و سهم احتمالی در سازمان، مبنای مناسب‌تری برای مذاکره درباره بسته پرداخت است.
منبع: BBC News
