اضطراب اجتماعی زمانی به یک مشکل بالینی تبدیل میشود که فرد را از انجام کارهای روزمره، ارتباط با دیگران یا حضور در موقعیتهایی مانند مصاحبه شغلی بازدارد. Neil Greening، رئیس Social Anxiety Alliance UK، میگوید بسیاری از افراد این وضعیت را بهاشتباه نقص شخصیتی میدانند و آن را پنهان میکنند.
نشانههای اضطراب اجتماعی میتواند شامل این موارد باشد:
– سکوتکردن در جمع
– پاسخهای کوتاهدادن
– بازیکردن با تلفن همراه برای جلوگیری از تعامل
– همیشه نزدیکماندن به یک نفر یا ایستادن در حاشیه گروه
– محدودکردن گفتوگو به موضوعات امنی مانند کار
Greening میگوید افزایش استفاده از تلفنهای هوشمند و دورکاری ممکن است با کاهش تعاملات اجتماعی و افزایش اضطراب ارتباط داشته باشد. بااینحال، کمی خجالت یا اضطراب هنگام آشنایی با افراد جدید طبیعی است و تفاوت اصلی زمانی ایجاد میشود که اضطراب مانع انجام کارها شود.
Mary، که اکنون ۲۵ سال دارد، اضطراب اجتماعی را با گرگرفتگی صورت، مورمورشدن دستها و دشواری در شکلدادن کلمات توصیف میکند. او پس از موقعیتهای اجتماعی دچار احساس شدید شرم میشد و تصور میکرد مشکلی اساسی در شخصیتش وجود دارد.
Mary پس از پایان دوره کارشناسی از NHS درمان گفتوگومحور CBT دریافت کرد. این درمان، که بهعنوان درمان استاندارد اضطراب اجتماعی شناخته میشود، به فرد کمک میکند افکار خود را بازنگری کند و رفتارهایش را تغییر دهد.
Prof David Clark، روانشناس در University of Oxford، چهار راهکار را پیشنهاد میکند: متوقفکردن تمرکز وسواسگونه بر خود، تمرکز بر گفتوگو و محیط اطراف، آزمودن ترسها با اقدامهای رفتاری مانند پرسیدن سؤال در جلسه، و کنارگذاشتن رفتارهای ایمنی مانند تمرینکردن تکتک جملهها، پرهیز از تماس چشمی یا چسبیدن به یک فرد مشخص. او همچنین توصیه میکند افراد از مرور وسواسگونه رویداد پس از پایان آن خودداری کنند، زیرا این مرور میتواند برداشت فرد از اتفاق واقعی را تحریف کند.
برای افراد ساکن بریتانیا، NHS امکان دریافت CBT را فراهم میکند و مدیریت اضطراب اجتماعی معمولاً فرایندی تدریجی است. مشارکت بیشتر در موقعیتهای اجتماعی، از جمله گروههای کوچک، میتواند بخشی از این روند باشد؛ هرچند دشواری این موقعیتها ممکن است همچنان ادامه داشته باشد.
منبع: BBC News
