بررسی جدیدی درباره طرح‌های بلیت‌فروشی LNER نشان می‌دهد مسافران بعضی جنبه‌های نظام جدید را ساده‌تر می‌دانند، اما درباره عادلانه‌بودن قیمت‌ها اختلاف نظر دارند. این بررسی به سفارش DfT و توسط Systra انجام شده است.

در طرح قیمت‌گذاری تک‌مسیره، بیشتر بلیت‌های رفت‌وبرگشت حذف و بلیت‌های یک‌طرفه با قیمت‌گذاری جداگانه عرضه شد. قیمت هر بلیت یک‌طرفه تقریباً نصف بلیت رفت‌وبرگشت تعیین شد. ۴۲ درصد مسافران گفتند حذف بلیت‌های رفت‌وبرگشت برایشان inconvenient بوده است، اما ۵۳ درصد معتقد بودند این روش انعطاف بیشتری برای انتخاب زمان سفر فراهم می‌کند. نیمی از مسافران مسیرهای مشمول این طرح، قیمت‌گذاری را عادلانه دانستند.

طرح بعدی با نام Simpler Fares واکنش سردتری دریافت کرد. این طرح بلیت‌های خارج از ساعات اوج را حذف کرد، قیمت‌گذاری مبتنی بر میزان تقاضا را به کار گرفت و بلیت انعطاف‌پذیر ۷۰ دقیقه‌ای ارائه داد. ۴۷ درصد مسافران این طرح را ناعادلانه دانستند و ۳۲ درصد آن را عادلانه ارزیابی کردند.

عادت خرید بلیت نیز تغییر چشمگیری نکرد و تمایل مسافران به خرید زودتر افزایش قابل‌توجهی نداشت. تعداد سفرهای مسافران طرح قیمت‌گذاری تک‌مسیره تقریباً ثابت ماند. در طرح Simpler Fares، سهم مسافرانی که دست‌کم ماهی یک‌بار سفر می‌کردند از ۶۱ درصد به ۵۴ درصد رسید؛ بااین‌حال، تحلیل آماری نشان نداد که تغییرات بلیت‌فروشی علت کاهش سفرها بوده است.

مسافران در هر دو طرح از افزایش تعداد صندلی‌های در دسترس و رضایت بیشتر از سفر فعلی خود خبر دادند. بررسی همچنین می‌گوید هدف اصلی ساده‌کردن نظام پیچیده بلیت‌فروشی تا حدی محقق شده، اما این تغییرات به یک تحول گسترده در رفتار سفر یا خرید بلیت منجر نشده است.

برای مسافران LNER، نتیجه عملی این طرح‌ها دسترسی به بلیت‌های یک‌طرفه جداگانه و در برخی مسیرها بلیت انعطاف‌پذیر ۷۰ دقیقه‌ای است. بااین‌حال، Simpler Fares همچنان از نظر عدالت قیمتی میان مسافران اجماع ایجاد نکرده و قیمت‌گذاری مبتنی بر تقاضا برای بسیاری از آنان بحث‌برانگیز مانده است.

منبع: IanVisits