دعوتنشدن کودک به جشن تولد، بهویژه در سالهای ابتدایی مدرسه، موقعیتی رایج است و والدین میتوانند با گفتوگو و برنامهریزی به او کمک کنند. Dr Sasha Hall، روانشناس آموزشی و کودک، میگوید این اتفاق در مسیر بزرگکردن کودکان برای همه پیش میآید و بهتر است والدین بهجای تلاش برای تغییر نتیجه، مهارت کنارآمدن با چنین موقعیتهایی را به کودک آموزش دهند.
برنامهریزی برای یک فعالیت جایگزین میتواند توجه کودک را از جشن تولد دور کند. Dr Sasha Hall پیشنهاد میکند کودک در همان زمان با دوست دیگری فعالیتی انجام دهد. Cariad Lloyd، نویسنده و کمدین، میگوید کودکان در سالهای دبستان بارها دعوت میشوند و بارها هم دعوت نمیشوند؛ بنابراین این موقعیت بهمرور برایشان عادیتر خواهد شد.
والدین بهتر است برای کودک توضیح دهند که دعوتنشدن الزاماً ارتباطی با شخصیت یا رفتار او ندارد. در گروه سنی پنج تا هفتسال، تصمیم والدین برگزارکننده ممکن است به اندازه مهمانی، تعداد مهمانان یا تجربههای خود والدین از دوران کودکی مربوط باشد. گاهی خانوادهای توانایی دعوت از ۲۰ کودک را ندارد و تصمیم میگیرد مهمانی را با ۶ کودک برگزار کند.
سن کودک نیز در برداشت او از دوستی اهمیت دارد. کودکان حدود دو سالگی به دیگران علاقه نشان میدهند، اما معمولاً همچنان درگیر بازی موازی هستند. در سنین سه تا پنجسال، کودکان در انتخاب همبازیها اجتماعیتر میشوند و حدود پنج تا هفتسالگی، دوستیها برای آنها پایدارتر و معنادارتر میشود.
پژوهشی درباره شکلگیری دوستی در بزرگسالی میگوید تبدیل آشنایی به دوست معمولی به ۴۰ تا ۶۰ ساعت زمان نیاز دارد و رسیدن از آشنایی به دوست نزدیک ممکن است ۲۰۰ ساعت طول بکشد. در بریتانیا، والدین میتوانند با فراهمکردن فرصتهای تکرارشونده برای بازی و معاشرت، به شکلگیری تدریجی دوستیهای کودک کمک کنند؛ دعوتنشدن از یک جشن تولد معمولاً نباید بهعنوان نشانهای قطعی درباره جایگاه کودک تعبیر شود.
منبع: BBC News
