Andy Burnham می‌خواهد با واگذاری اختیار بیشتر به مناطق و اجرای برنامه‌ای ۱۰ساله، فرهنگ سیاسی بریتانیا را از تمرکز سنگین Westminster دور کند؛ اما محدودیت بودجه، تعهدات دولت پیشین و فشارهای سیاسی، اجرای این برنامه را دشوار کرده است. Burnham پس از ترک کرسی خود در مجلس عوام و فعالیت به‌عنوان شهردار Greater Manchester، اکنون باید همان رویکرد متفاوت را در ساختار محدودکننده پارلمان پیش ببرد.

دولت برای نشان‌دادن تغییر مسیر، حذف خواب‌خوابی در خیابان‌ها را به‌عنوان یک مأموریت اخلاقی مطرح کرده و سیاست‌هایی نمادین برای کاهش هزینه زندگی در نظر گرفته است. سقف‌گذاری کرایه اتوبوس و کاهش مالیات بر ارزش افزوده قبوض سوخت از جمله این اقدامات هستند. نظرسنجی‌های منتشرشده در مقاله نشان می‌دهد این رویکرد اولیه ممکن است در جلب توجه افکار عمومی مؤثر بوده باشد.

با این حال، انتقال از اقدامات کوچک به تصمیم‌های بزرگ‌تر، به‌ویژه در شرایط بودجه‌ای فشرده، دشوار است. دولت با محدودیت‌های ناشی از ممنوعیت افزایش گسترده مالیات در بیانیه انتخاباتی Labour در سال ۲۰۲۴ و حساسیت بازار اوراق قرضه نسبت به هزینه‌کرد بی‌انضباط روبه‌روست. هر وعده مالی به یک وزارتخانه یا حوزه انتخابیه می‌تواند به معنای کاهش منابع برای بخش دیگری باشد.

Burnham در ماه ژوئن درباره جبران وضعیت زنان موسوم به «Waspi» با انتقاد روبه‌رو شد. این زنان می‌گویند افزایش سن بازنشستگی از سوی Department for Work and Pensions به آن‌ها آسیب زده است. در ماه مه نیز Burnham از اصل تعیین سقف کمک‌های مالی به احزاب حمایت کرد، اما دولت پس از فشار اتحادیه‌های کارگری با این پیشنهاد مخالفت کرد.

عقب‌نشینی از برنامه آزادکردن زودهنگام برخی زندانیان، و همچنین اعلام حمایت از اوکراین در روز استقلال این کشور، نشان‌دهنده دشواری انتخاب میان فشار افکار عمومی، اصلاحات داخلی و افزایش هزینه‌های دفاعی است. John Healey، وزیر خزانه‌داری، پیش‌تر به‌دلیل اختلاف بر سر افزایش بودجه نظامی از دولت Starmer استعفا داده بود و اکنون با فشار برای تأمین هزینه‌های تسلیحاتی روبه‌روست.

در عمل، برنامه واگذاری اختیار Andy Burnham قرار است طی ۱۰ سال اثر بگذارد، اما مخالفان معتقدند محدودیت‌های مالی Labour بسیار زودتر تشدید خواهد شد. تصمیم‌های مربوط به مالیات، خدمات عمومی و بودجه دفاعی در پاییز، نخستین آزمون جدی توان دولت برای تبدیل وعده‌های بزرگ به سیاست‌های قابل اجرا خواهد بود.

منبع: The Guardian